Julebrev 2015

Kjre familie, venner og alle andre som les dette.

2015 har vore eit heilt vanleg r. Det har ikkje skjedd noko spesielt i livet mitt. Eg bur framleis i eit bltt hus p Finny, og arbeidar framleis p Lundeneset og i Ryfylke Livsgnist. Eg kyrer framleis el-bil, og eg vert framleis irritert p dei som meiner at alle el-bilsjfrar er snyltarar p samfunnet.

Det einaste som vel m kunna seiast ha skjedd av strre ting, er at eg har blitt 40 r. Det er vel ikkje akkurat ein prestasjon, meir eit faktum. Eg feira dagen opptil fleire gonger og p ulike mtar. Alt var gildt.

Eg haringen ungar eg kan fortelja om framgongen til i julebrev, men eg har ftt to nieser som eg er med s mykje eg kan. Erle (2,5) og Ane (straks 1) har s definitivt hatt framgong i 2015. Erle har lrt snakka s godt at det gr an ha ganske s djupe samtalar med henne, og Ane har klart ved vrling kommunisera spass godt at onkel Kre veit nr han m g rundt og bre henne, og nr det er OK setje seg ned.

Folk plar og fortelja kva dei syslar med i desse julebreva som blir sende ut. Eg syslar ikkje med s mykje. I 2015 har eg reist litt, og fiska litt laks. Samt vore p arbeid. Det er kjekt vera p arbeid. Det er vel slik at eg n har vore p same arbeidsplassen sidan august 2002. Dei frste elevane mine har bikka 30. Med andre ord er det ikkje lenge til dei frste ungane av dei frste elevane mine byrjar p vidaregande. Det kan vera at eg d m ta ei vareteljing og finna ut at eg har vore p same stad lenge nok. Inntil vidare er det i grunnen kjekkare enn det har vore nokon gong. Problemet er at eg treff s forbaska mange kjekke folk gjennom denne jobben, og d vert det fort eit herk avslutta det heile.

ha to liv har og mange fremoner. Nr eg er p Finny, er det ingen som sender opp rakettar utforbi soverommet mitt. Nr eg er p Lundeneset, har eg folk vera med og noko finna p alltid.

2015 har og vore eit r der eg har blitt klar over at samfunnet vrt er p veg til bli ydelagt. Det er visst ikkje aldeles for seint gjera noko med det, men det som m gjerast hyrest spass ilte triveleg ut at eg heller er viljug til ta sjansen p at det gr greitt sleppa nokre forhutla flyktningar inn i landet vrt. Men det er klart, dette er veldig naivt. Taktikken min er vera snill med flyktningane, slik at dei i det minste ventar ei stund med skyta meg nr dei skal oppretta kalifatet her om ein ti-femten r.

Tidlegare i dag var eg ein stad der det vart baka julekaker. Ei av jentene som dreiv og baka, sa plutseleg, heilt ut avdet bl: Kvifor kan ikkje berre alle vera snille med kvarandre?

Eg hadde ikkje noko godt svar. Eg sa vel noko slikt som at me m prva vera godemed kvarandre, alle saman. Og s fr me vona at det smittar over. Og at dette er noko kvar enkelt person m tenkja over og gjera noko med. Dersom me er sinte og ugreie, endar det som regel aldri godt.

Med dette vil eg seia at alle m ha ei s god jul dei er i stand til.

Eg vil og beklaga for ha skrive det mest deprimerande julebrevet eg nokon gong har lese. rsaka til at eg aldri skriv slike brev, br no vera openberra for alt folket.

2 kommentarer

Marian

24.12.2015 kl.10:59

Eg syns du e p god veg med vera eit frebilete p vera snill. Du har vore svrt snill og hyggelig kvar gong eg har mtt deg i 2015. Kan d ha noko med at du er redd eg skal skyte deg eller har du bare hatt godt av bikke 40 eller er d fordi du har blitt onkel ? Ikkje veit eg men triveleg er det ! God jul!

Ola

10.04.2016 kl.01:09

Kre! :-)

Marita helser s mykje.

Me m verkeleg sj til treffast i sommar.

Ola

Skriv en ny kommentar

hits