Den andre

Bjerkreimselva, 26. august 2005 cirka klokka åtte om kvelden

Nøgd fiskar med eit litt anstrengt smil. I motsetning til bildet av den første laksen min, som eg for alltid kjem til å irritera meg over at er dårleg, kjem dette inn under kategorien akseptabelt laksebilde. Dersom me ser vekk frå ansiktsuttrykket mitt, då.

Dei sa det jo. Kjetil og dei. Dei sa at når den første laksen først var på land, så var det berre eit spørsmål om kort tid før den neste kom. Eg hugsar at eg kjørte ned frå Lundeneset og stod i ein frustrerande kø på motorvegen. Eg kom til Vinningland og rigga i rekordfart. Rykta sveiv om at det var Texas i elva og at kvotar vart fylte. Eg stakk opp til Apelandshølen. Eg klarar ikkje å hugsa om det var mykje eller lite vatn - og det irriterer meg litt. Eg hugsar og ein forferdeleg enerverande sørlending som ikkje lenge i førevegen hadde belært meg om laksefisket sine løyndomar. Problemet mitt er at eg ikkje kan mislika han 100% - slik besserwissarar fortener. Han lærte meg nemleg noko som eg har hatt nytte av seinare. Nemleg mending. Det går ut på å tilpassa farten flåga har i vatnet. Og denne seine augustkvelden må eg ha menda ganske bra. For eg fekk denne, og mista ein til.

At eg mista den andre, plagar meg den dag i dag. Eg har ennå ikkje kome frå ein fisketur med meir enn ein laks. Og det er skikkeleg irriterande. Det høyrer med til historia at Leffy fekk  kvoten denne kvelden. Eg veddar på at han ikkje klarar å skilja denne kvotefyllingskvelden frå nokre av dei andre han har hatt.

Det er signinga med å ikkje få så mange. Ein hugsar og set pris på kvar minste sild ein dreg opp.

2 kommentarer

El Toro

21.09.2010 kl.11:29

Hvor mye er vanligvis en kvote?

kvignes

21.09.2010 kl.11:32

Før var det fem, nå er det tre.

Skriv en ny kommentar

kvignes

kvignes

37, Finnøy

Barnsleg og komplisert. Det burde eigentleg vore nok, men så slår det meg: Dersom eg skriv meir her, betyr det at annonsa som plar stå rett under bildet mitt, mest truleg vil bli flytta ned. Og det er bra. For kva annonser er det som regel her inne? Akkurat no er det ei som heiter "Knallfin rumpe", og som reklamerar for anti shake treningstights. Dette er sikkert eit kjempeflott produkt, og noko mange kan ha nytte av, men eg vil helst ikkje ha rumpereklamar i umiddelbar tilknytning til mitt fjes. Eigentleg bør eg berre skrive denne omtalen av meg sjølv så lang at annonsa havnar så lang ned at ein må scrolle for å sjå ho. Ein veit aldri kva slags annonser som dukkar opp. Eg er eigentleg ikkje interessert å reklamera for noko som helst, det einaste måtte vera om nokon som produserer dyre tohånds laksefiskestenger fann ut at deg var ein mann det var verdt å sponsa. Men denne bloggen har ikkje som utgongspunkt å tena pengar. Eg er heller ikkje interessert i å få andre folk til å meina som meg. Kva er det eg eigentleg vil? Dersom me skal bli litt seriøse: Eg vil fortelja historier frå livet mitt, slik at søstera mi og bror min kan ha noko å mora seg over i kvardagen. Dersom andre også finn glede i mine betrakningar - hjarteleg velkomne.

Kategorier

Arkiv

hits