Haustslepp

Eg har jaga kalvar i dag. Med mor, Dorrit og Oddvar. Frå tredje neset til Krossnes. Alt gjekk bra, heilt til me kom til slutten av første neset. Då skar eit par kalvar ut, og Dorrit og Oddvar, som haldt teten, mista kontroll. Ja, Oddvar. De mista kontroll. Eg veit at du prøver å legga skulda for dette på Dorrit, sekundært meg, og tærtiært mor, fordi me ikkje fulgte med, men faktum er at du og Dorrit var nærmast då det skjedde. Kalvane skar ut. Og du og Dorrit var nærmast.

Frykta for at dei skulle gå over til Trond var det verste for meg.

Hadde dei gått over til Trond, hadde me hatt eit hendelse med kalvejaging i timesvis. Det har aldri skjedd meg at kalvarne har gått over til Trond. Det hadde vore typisk om det skjedde i kveld, når bonden sjølv ikkje var med.


Det heile er under kontroll. Dorrit (iført mi bukse for høvet) og Oddvar styrer kalvane mot Krossnes. Leif Endre  er litt for seint ute tpå sin ATV til å få med seg dramaet eit par minutt tidlegare.

Vel, det vart ikkje så dramatisk. Oddvar og Dorrit fekk geleida kalvane opp, dei gjekk heilt fint inn i jernleet, og då hadde me dei. For dei av mine lesarar som ikkje er kjende med geografien: Når du jagar dyr heim frå neset, er det alfa og omega å få dei gjennom jernleet. Då er dei heime. Og når kalvane var komne gjennom, var det berre eit spørsmål om tid før me hadde fått flytta dei dit dei skulle.

Me hadde fullført oppdraget.

Fullført oppdraget såpass bra at eg lot resten av familien ta kalvane dei siste par hundre metera utan mi hjelp. Eg stakk heim for å klippa hekken for siste gong i år. Og for å rydda vekk Oddvar sitt fantastiske kanalsystem som redda huset mitt for å bli tatt av flaum for eit par veker sidan.

Vel vel.

Det er haust.

Det er på tide å få gang på bloggen att. Nok ein sommarferie er over. Og det på den første kvelden i 2010 der eg har vore ute heile kvelden og ikkje fått frost i meg. Ein flott kveld på Judaberg med Trygve og Gisle. No kan hausten byrja. Sjølv om eg mislikar han sterkt, har han nok eit par gode ting å by på.

6 kommentarer

Gunstein

07.09.2010 kl.01:11

Det går føre seg på Vignes. Eg skjønar no at det ikkje er for spaninga si skuld du fer og rek til London og Island og andre utlan i utide...

El-Makno

07.09.2010 kl.02:12

Haha :) D e klart at hausten har masse godt på lager :)

Godt å sjå at det blogges igjen :)

Kvignes

07.09.2010 kl.09:11

Antydar du at eg flyktar frå kalvejaging???

Drols

20.09.2010 kl.18:54

Takk Kåre, takk, for at du klarte å legga ud dette bilde av meg!!!

Kvignes

20.09.2010 kl.19:00

Bare hygg. Ikkje kver dag du har på deg bukså mi!

El-Makno

21.09.2010 kl.14:49

Haha :)

Skriv en ny kommentar

kvignes

kvignes

37, Finnøy

Barnsleg og komplisert. Det burde eigentleg vore nok, men så slår det meg: Dersom eg skriv meir her, betyr det at annonsa som plar stå rett under bildet mitt, mest truleg vil bli flytta ned. Og det er bra. For kva annonser er det som regel her inne? Akkurat no er det ei som heiter "Knallfin rumpe", og som reklamerar for anti shake treningstights. Dette er sikkert eit kjempeflott produkt, og noko mange kan ha nytte av, men eg vil helst ikkje ha rumpereklamar i umiddelbar tilknytning til mitt fjes. Eigentleg bør eg berre skrive denne omtalen av meg sjølv så lang at annonsa havnar så lang ned at ein må scrolle for å sjå ho. Ein veit aldri kva slags annonser som dukkar opp. Eg er eigentleg ikkje interessert å reklamera for noko som helst, det einaste måtte vera om nokon som produserer dyre tohånds laksefiskestenger fann ut at deg var ein mann det var verdt å sponsa. Men denne bloggen har ikkje som utgongspunkt å tena pengar. Eg er heller ikkje interessert i å få andre folk til å meina som meg. Kva er det eg eigentleg vil? Dersom me skal bli litt seriøse: Eg vil fortelja historier frå livet mitt, slik at søstera mi og bror min kan ha noko å mora seg over i kvardagen. Dersom andre også finn glede i mine betrakningar - hjarteleg velkomne.

Kategorier

Arkiv

hits